ภาพรวม
ภาวะท้องผูก (constipation) หมายถึง ภาวะที่มีการถ่ายอุจจาระล่าช้าหรือถ่ายยากผิดปกติ
เป็นเวลานานอย่างน้อย 2 สัปดาห์ และก่อให้เกิดความไม่สบายอย่างมีนัยสำคัญต่อผู้ป่วย
ภาวะนี้เป็นปัญหาทางระบบทางเดินอาหารที่พบบ่อยในเด็ก แต่ไม่ใช่โรค และโดยทั่วไปไม่ใช่ภาวะรุนแรง
ดังได้กล่าวในส่วนของบทนำ
ส่วนข้อมูลความชุกของภาวะท้องผูกในเด็กมีรายละเอียดในหัวข้อระบาดวิทยา
ในหัวข้อพยาธิสรีรวิทยา
จะกล่าวถึงลักษณะการเริ่มเกิดภาวะท้องผูกในเด็กและผลกระทบที่เกิดขึ้น
ปัจจัยที่อาจส่งเสริมและนำไปสู่การเกิดอาการท้องผูกในเด็ก
ระบุในหัวข้อปัจจัยเสี่ยง
หัวข้อการจำแนกประเภท จะอธิบายการแบ่งชนิดของภาวะท้องผูก
Constipation in Children_Disease Summary
Constipation in Children_Disease Summaryการซักประวัติและการตรวจร่างกาย
สัญญาณและอาการของภาวะท้องผูกในเด็กได้อธิบายไว้ในหัวข้อ
'อาการแสดงทางคลินิก' เช่น การไม่ถ่ายอุจจาระและลักษณะอุจจาระที่ผิดปกติ
ส่วนหัวข้อ 'การซักประวัติ' ได้รวบรวมองค์ประกอบสำคัญในการซักประวัติเด็กที่สงสัยว่ามีภาวะท้องผูกไว้โดยละเอียด
ส่วนหัวข้อ 'การตรวจร่างกาย' จะอธิบายประเด็นสำคัญในการตรวจร่างกายเพื่อประเมินอาการของผู้ป่วย
การวินิจฉัย
การวินิจฉัย หัวข้อ 'การวินิจฉัยและเกณฑ์การวินิจฉัย' ใช้เกณฑ์ Rome IV สำหรับการวินิจฉัยท้องผูกไร้โรคทางกาย (functional constipation) โดยจำแนกตามกลุ่มเด็กแต่ละช่วงอายุ โดยทั่วไปแล้วไม่จำเป็นต้องส่งตรวจทางห้องปฏิบัติการ เว้นแต่สงสัยโรคทางกาย (organic disease) จากการซักประวัติและการตรวจร่างกาย หรือกรณีที่ผู้ป่วยไม่ตอบสนองต่อการรักษาที่เหมาะสม โดยจะกล่าวในหัวข้อ 'การตรวจทางห้องปฏิบัติการและอื่น ๆ' และในหัวข้อ 'การวินิจฉัยด้วยภาพ' หัวข้อ 'การวินิจฉัยแยกโรค' จะกล่าวถึงโรคลำไส้ใหญ่โป่งพองแต่กำเนิด (Hirschsprung) และความผิดปกติของไขสันหลัง ซึ่งเป็นภาวะที่อาจพบร่วมหรือไม่พบร่วมกับอาการท้องผูกในเด็กก็ได้
การจัดการและการรักษา
ในหัวข้อ 'การประเมินอาการ' ได้กล่าวถึง สัญญาณอันตราย (red
flags) ซึ่งบ่งชี้ถึงภาวะท้องผูกที่มีสาเหตุทางกาย
(organic
constipation) ไว้ อาทิเช่น
ลักษณะทวารหนักที่ผิดปกติ หรือภาวะท้องอืดมากกว่าปกติ
ตามที่ได้กล่าวไว้ในส่วนของ 'แนวทางการรักษาเบื้องต้น' สำหรับภาวะท้องผูกชนิด functional คือการรับประทานใยอาหารและดื่มน้ำในปริมาณที่ปกติ
ควบคู่กับการมีกิจกรรมทางกายที่เหมาะสม
ร่วมกับการให้ความรู้และอธิบายเพื่อคลายความกังวลของผู้ป่วยและผู้ปกครอง ถือเป็นแนวทางเริ่มต้นในการรักษาท้องผูกไร้โรคทางกายในเด็ก
นอกจากนี้ ยังได้กล่าวถึงทางเลือกในการรักษาอื่น ๆ
และข้อบ่งชี้ในการส่งต่อผู้ป่วยเพื่อพบแพทย์เฉพาะทางไว้ด้วย
การให้ยารับประทานเพื่อกำจัดอุจจาระอัดแน่น
(oral
disimpaction) เป็นวิธีที่นิยมใช้ในการรักษาภาวะท้องผูกในผู้ป่วยเด็ก
ในหัวข้อการรักษาด้วยยา ได้ระบุถึงยาที่ใช้ในการรักษาทั้งในระยะเริ่มต้นเพื่อระบายอุจจาระที่ตกค้างและการรักษาต่อเนื่อง
ในหัวข้อ 'การรักษาโดยไม่ใช้ยา' ได้กล่าวถึงการให้ความรู้แก่ผู้ปกครอง
รวมถึงการปรับพฤติกรรมและโภชนาการ ส่วนการผ่าตัด อาจพิจารณาในผู้ป่วยเด็กที่มีภาวะท้องผูกบางรายที่มีข้อบ่งชี้
ซึ่งได้อธิบายไว้ในส่วนของ 'การผ่าตัด' การประเมินการตอบสนองต่อการรักษาของเด็กได้มีการกล่าวในส่วนของ 'การติดตามอาการ' ขณะที่ส่วนของ 'การพยากรณ์โรค' ได้อภิปรายถึงผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้นหลังการรักษาภาวะท้องผูกในเด็ก
